Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

ΥΣΤΕΡΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

Ύστερα ακούστηκαν λόγια
κι άλλα λόγια από στόματα
στεγνά από σάλιο.
Έφυγαν οι μέρες,
κατρακύλησαν όπως οι γυάλινοι βόλοι.
Κανείς τότε,
τώρα πολλοί που προσπερνούν
τα άψυχα τους κορμιά.
Οι ψυχές έγιναν μικροί ήλιοι
που γεννούν σκιές
και εκείνες γυρεύουν καινούρια
σώματα για να τα ντύσουν.

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΑ ΥΛΙΚΑ

Τηλεφωνική κλήση στη φαντασία
που περιπλανιόταν.
Φυλαγμένος ο δεκαψήφιος αριθμός
καιρό τώρα.
Ένα τσαλακωμένο χαρτί
το εισιτήριο της δικής μας επανένωσης.

Κοιτώ το ρολόι
κι ακροβατώ στους δείκτες του.
Αδημονώ να συναντήσω
το μισό που με ολοκληρώνει.
Δέκα βήματα,
μια ζωή καταγεγραμμένη σε καρτέλες
εισόδου και εξόδου αποθήκης.

Θραύσματα,
ανακυκλώσιμα υλικά τα συναισθήματα.
Η αναμονή κουράζει
προσμένοντας την ημέρα της ανεξαρτησίας.
Μαθηματική πράξη η εξίσωση της λογικής
που έγινε αφηνιασμένο άλογο.
Είχα προβάρει αυτά που ήθελα να πω.
Τώρα διστάζω κι αποτραβιέμαι  απόμερα.

Κρατώ σφιχτά τα κλειδιά της θυρίδας.
Κληρονομιά φυλαγμένη,
προορισμένη για τους μετά από μας.
Συλλογιέμαι πως ταξιδεύουν τα μυστικά
όπως κείνες οι αλύτρωτες ψυχές
αιώνες τώρα,
γυρεύοντας τόπο αναψυχής.